Portret polskiego malarza związanego z kręgiem artystów skupionych wokół Gauguina w Bretanii należy do grupy obrazów, które badaczka szkoły z Pont-Aven, Władysława Jaworska, określiła jako "intymno-przyjacielskie". Cechą charakterystyczną tego rodzaju wizerunków, w przeciwieństwie do XIX-wiecznego portretu oficjalnego było pokazanie nie tylko fizjonomii i cech bohatera, ale również jego zainteresowań, świata, w jakim żył. Zdaniem Jaworskiej "(...) portret Ślewińskiego mieści się nie wątpliwie w tym najbliższym, przyjacielskim kręgu. Bukiet kwiatów na stole wydaje się nie być przypadkiem. Gauguin widzi Słowińskiego jako malarza kwiatów Świeżych kwiatów w wazonie, które tak często pozowały Słowińskiemu w różnych układach do jego obrazów". Portret powstał między styczniem a kwietniem 1891 roku, gdy Gauguin przebywał w Paryżu. Wizerunek polskiego artysty świadczy nie tylko o zacieśnieniu się przyjaźni między malarzami, ale również o uznaniu, jakim francuski twórca darzył jego sztukę. Kompozycję obrazu, w której model został przesunięty na bok, a centralne, eksponowane miejsce zajął bukiet kwiatów, zainspirował obraz Edgara Degasa Kobieta z chryzantemami (1865 r.).

następny obraz