Portret malarza de Haana - syna zamożnego przemysłowca holenderskiego, który należał do grupy artystów skupionych wokół Gauguina w Pont-Aven, a potem w Le Pouldu. Artysta często portretował tego niewielkiego wzrostu mężczyznę o charakterystycznej głowie i nieprzeniknionym obliczu, wprowadzając go do obrazów z symbolicznym kontekstem jako postać demoniczną. Jacob Meyer de Haan był, według opisu malarza Paula Emile'a Colina (1867-1949), "(...) ułomny, rudawy, oko chytre (...) przy tym bardzo życzliwy". Niesamowitym wyrazem twarzy i nieforemną figurą de Haan zainte resował Gauguina. Już na początku wspólnego pobytu w Le Pouldu artysta wykonał jego portret- drewnianą polichromowaną rzeźbę naturalnej wielkości. W 1889 roku powstał obraz zatytułowany Nirwana, na którym malarz przedstawił przyjaciela jako złego czarnoksiężnika. Dzieło powstało z podziwu Gauguina dla sztuki Wschodu, którą oglądał na paryskiej Wystawie Światowej w 1889 roku. Władysława Jaworska twierdzi, że przyczyny tak częstego portretowania kalekiego Holendra należy szukać w coraz większej antypatii Gauguina do de Haana i chęci zemsty na "rywalu", który wyprzedził go w wyścigu o względy Marie Gloanec - pięknej właścicielki oberży w Pont-Aven. Fascynacja ułomną postacią i diaboliczną fizjonomią Haana nie skończyła się wraz z momentem rozstania. Wyraziste wspomnienie powracało podczas pobytu na Tahiti. Zniekształcone rysy Holendra można rozpoznać w demonach na obrazach malowanych w tropikach.

następny obraz